|
|
|
Þetta barnslega sakleysi
|
16. desember 2008
|
Mikið finnst mér dásamlegt hvað börn geta tapað sér í hlutverkaleikum og farið að tala við bangsana sína eins og hvern annan þjóðfélagsþegn.
Dagmar ræðir mikið við dúkkurnar sínar og alla bangsana en mest finnst henni skemmtilegast þegar foreldrarnir taka sig til og talsetja á móti henni.
Fyrst er þetta rosa sniðugt og hún veit alveg af þessu...en svo gleymir hún okkur foreldrunum og bangsinn lifnar við fyrir framan augun á henni.
Ég áttaði mig ekki á því hve hugmyndaflugið var ríkt hjá henni fyrr en ég fór að talsetja fyrir tannburstann. Hann söng tannburstalagið á baðvaskbrúninni , dreif sig í sturtu undir krananum eftir að hafa klínt á sig tannkremi og talaði svo barnið til svo hún myndi nú opna munninn. Tannburstinn gat þá spjallað við hana um daginn og veginn og ég áttaði mig á því að hún opnaði sig meira fyrir tannburstanum en mér. Þegar ég er að spyrja hvernig hafi verið í leikskólanum þá nennir hún engu að svara....en tannburstinn fékk að vita allt!
Veit ekki alveg hvernig manni á að líða með þetta. Finnst ég hafa hrapað heldur langt niður í trúnaðarmannalistanum.. |
|
Athugasemdir (1) |
 |
Jólagjöfin í ár
|
12. desember 2008
|
|
|
|
|
|
Ameríkanarnir kunna þetta. Mikið held ég að Dagmar myndi fara yfir um ef hún fengi svona - en leikfangaeldhús er eitt af því sem hún slefar yfir í bæklingunum sem berast nú sem óðast inn um lúguna.
Væri nú alveg til í að fá svona í fullorðinsstærð..smellt inn með tvöföldum ísskáp og öllu |
 |
|
Athugasemdir (2) |
|
Hugmynd
|
11. desember 2008
|
Í gær sat ég á Maður Lifandi og starði hljóð á diskinn minn. Ég hafði keypt rétt dagsins og það sem gerði mig hljóða var hversu fallegur maturinn var. Rauðleitur marokkóskur kjúklingur, kúskús, djúpsteiktir bananar og brakandi grænt salat. Fullkominn.
Hugurinn flaut yfir í dagdrauma um hvernig draumalíf það væri ef svona væri sett fyrir framan mann á hverju kvöldi. Á hverju kvöldi myndi kokkur í fullum herklæðum kalla í mann um ca sjöleytið "Matur" og svo væri svona diskur lagður á borð...Ohh þvílík sæla.
Engin matarinnkaup, engin eldamennska, og fullt af vítamínum.
Ég tók hugmyndina aðeins lengra og fór að leita leiða í huganum til að framkvæma þetta. Hvað ætli myndi kosta að fá sent heim diska, hvað myndi kosta að kaupa alltaf svona disk hjá Maður Lifandi á leiðinni heim, hvað myndi kosta að fá manneskju heim til elda..Hvernig getur maður breytt þessu í veruleika?
Svarið laust niður í kollinn á mér eftir örstutta stund.
Ódýrasta leiðin og sú einfaldasta!!
Ég verð að fá mér eiginkonu! |
|
Athugasemdir (2) |
|
Föstudagur
|
5. desember 2008
|
Það var falleg sjónin út um gluggan í vinnunni um hálftólf í morgun. Sólarupprás sem gyllti Akranesbæ við sjóndeildarhringinn..Var eins og Atlantis hefði risið úr sæ.
Núna er klukkan um tvö og mér sýnist sólin að undirbúa sólsetur sem u.þ.b. um þrjúleytið...Mikið hlakka ég til þegar daginn fer að lengja aftur. Þetta er of mikið myrkur fyrir minn smekk, á erfitt með að vakna, er eins og blýklumpur liggi ofan á mér á morgnanna.
Ég hlakka til kvöldsins. Við Njörður erum að fara á jólahlaðborð á Broadway í boði DMM. Eftir matinn verður Madonna sýning þar sem Jóhanna litla Guðrún söngkona verður í aðalhlutverki. Ég er ekki að fatta að litla stelpan úr Söngvaborg sé orðin fullorðin..
Svo er ég að spá í að klára allar jólagjafirnar um helgina..Eru sem betur fer ekki margar eftir að systkinahóparnir báðir (míns og Njarðar) eru búnir að taka upp þá snilld að hafa Secret Santa þema.
olrighty then |
|
Athugasemdir (0) |
|
Fyrsti í aðventu
|
4. desember 2008
|
|
|
|
|
|
Við kveikjum einu kerti á!
Lærðum það í sunnudagaskólanum að fyrsta kertið héti Spádómskerti. Athyglin fauk eftir það og við höfum hvorugar hugmynd um af hverju.
|
 |
|
Athugasemdir (4) |
|
Mömmuhelgi
|
1. desember 2008
|
|
|
|
|
|
Ofurmömmuhelgin er að baki. Ég er svo stolt af mér að hafa haft úthald og þolinmæði í dagskránna..og enn þá stoltari að hafa haft gaman af þessu öllu.
Helgin var ekkert plönuð með miklum fyrirvara - ekkert sem lá fyrir á föstudeginum, en þegar ég las í Fréttablaðinu að jólasýningin "Leitin að Jólunum" væri að hefjast þá skellti ég mér inn á heimasíðu Þjóðleikhúsins og var svo heppin að næla í síðustu tvo miðana. Þá var búið að ákveða hvað við skyldum gera á laugardeginum.
Laugardagsmorgunn rann upp ljúfur því hele familien náði að sofa þangað til fyrsta dagsbirtan braust í gegnum gardínurnar..er það ekki til ca 10-hálf ellefu?
Þegar átti að fara að hafa sig til fyrir leikhúsið kom babb í bátinn. Litla dýrið datt í frekjukast og var með stæla þegar ég sagði í hvaða kjól hún átti að fara. Vá hvað mamman varð brjáluð og svekkt yfir vanþækklætinu hjá dótturinni. Henti henni grenjandi inn í herbergi og hún fengi ekki að koma út fyrr en hún væri orðin glöð og segði fyrirgefðu. Hún kom stuttri stund seinn fram heldur lítillát og hvíslaði lykilorðinu í eyrað á mér.. Flott og þetta varð til að það var ekkert farið í fýlu allan daginn..Sko foreldrana með agann í lagi.
Í kjólinn fór hún glöð eftir að hafa verið spúluð hátt og lágt í sturtunni og svo fékk mamman meira að segja að setja tíkó í hársára stelpuna.
Jólasýningin var yndisleg...æðisleg upplifun að elta jólaálfanna syngjandi og tralllandi um allt Þjóðleikhúsið. Dagmar var stjörf af aðdáun og einbeitingu og fannst mikið til koma að stelpuálfurinn skyldi hafa heilsað henni. Henni varð þó um þegar Grýla læddist niður einar tröppur og bað mig um að fara með sig heim hið snarasta  . Síðan varð hún meira en lítið fegin yfir að vera í nýja kjólnum frá ömmu Obbu því þá myndi jólakötturinn ekki taka hana.
Eftir leikhúsið settumst við heimsborgararnir inn á Sushibarinn í Iðuhúsinu og völdum okkur sushi diska og átum með bestu lyst. Dagmar er búin að þroskast í sushi átinu og farin að dífa í soja sósuna og smjattar "uhmmmm namm" við hvern bita.
Svo röltum við upp Laugaveginn, skoðuðum allt jóladótið, hlustuðum á KK spila í Skífunni, keyptum jólatónlist, og tókum strætó heim.
Þvílíkur ævintýradagur.
Sunnudagurinn var flottur líka.
Var löngu búin að ákveða að í messu skyldi ég fara á aðventunni. Í gær var fyrsti í aðventu og við lögðum prúðbúnar að stað þegar kirkjuklukkurnar fóru að klingja.
Það var svo yndislegt að sjá Dagmar sitja kurteisa í stólnum, þar sem fæturnir rétt náðu fram af stólsetunni. Henni fannst mikið til koma og flott að hlusta á kórinn syngja.
Hún fékk að fletta í sálmabókinni eins og hinir og varð heldur undrandi þegar hún sá nafnið sitt og mitt út um allt í bókinni. Hún þekkir sko stafinn sinn D, og stafinn minn G...og öll orð sem byrja á þessum stöfum þýða Dagmar og Guðrún. Þar af leiðandi...þar sem mikið er sungið um Drottinn og Guð í sálmum þá einokuðum við tvær svolítið bókina.
Eftir nokkra stund var kallað í öll börn sem eru í sunnudagaskólanum til að syngja fyrir kirkjugesti. Dagmar sem var að mæta í fyrsta skipti, rauk af stað og stillti sér í línuna með hinum krökkunum. Þar stóð hún brosandi í bleikum kjól með tíkó út í loftið og veifaði mömmu sinni.. Mamman varð nú bara meyr og táraðist að sjá í fyrsta skipti barnið sitt á sviði, jafnvel þótt það kynni ekkert laganna og gat ekkert gert nema staðið þarna hissa.
Til að ljúka sunnudeginum þá fórum við í 1. árs afmæli til Katrínar Dóru og fengum fullt af kökum.
Hreint frábær helgi.
Mynd: Mamman að greiða stelpunni fyrir leikhúsið
|
 |
|
Athugasemdir (1) |
|
Sevilla
|
19. nóvember 2008
|
|
|
|
|
|
Komin heim frá Sevilla. Frá glampandi sól, siesta, morgunverðarhlaðborði og undurfagurri borg. Mikið var gott að vera tímalaus yfir heila helgi - sofa þegar maður var þreyttur, borða þegar maður var svangur og þess á milli að hanga á kaffihúsum eða í sólbaði við hlið þaksundlaugarinnar. Very nice.
Ég sé það á samstarfsmönnum mínum hve þessi ferð hefur verið afslappandi..fólk er slakara í öxlunum en áður og það er kannski mest að þakka því að ekkert var rætt um kreppuna. Þegar maður kom heim þá hafði maður ekki einu sinni list á að skoða blöðin. En maður kemst ekki undan því á öðrum degi heima...og það er skrýtið hvað fólk í kringum mann hefur þörf til að segja manni slæmar fréttir, er alveg á tánum að geta sagt frá nýjasta skúbbinuu..."Guðni Ágústsson sagði af sér" - heyrði þetta 3x á fyrsta klukkutímanum eftir að við lentum.
En aftur að Sevilla. Það markverðasta sem við gerðum var að skoða Dómkirkjuna, Alcazar höllina, gamla gyðingahverfið og byggingarnar sem byggðar voru vegna heimssýningarinnar 1929 undir leiðsögn Antonio, frábærs leiðsögumanns sem við pöntuðum á netinu. Fyndinn og skemmtilegur og útskýrði allt svo vel..benti t.d. á barinn sem kvennasjarmurinn Don Juan hitti vini sína á kvöldin til að grobba sig af afrekum næturinnar.
Það er nú samt alltaf gott að koma heim. Dagmar verðar þó kvekkt við að sjá okkur..fór bara að gráta. Ekki alveg viðbrögðin sem maður býst við. Það sjátlaði þó í henni þegar hún fékk prinsessuhárbursta í gjöf frá pabba sínum. Þá getur hún greitt yfir Tomma&Jenna kúlurnar sem hún fékk um helgina eftir að hafa kastast aftur fyrir sig yfir heilt sófasett og dúndraði enninu á ofn. Lítur út eins og hún hafi lent í samlokugrilli..með flottar rendur yfir ennið.
Mynd: horft frá Alcazar yfir á kirkjuturn dómkirkjunnar |
 |
|
Athugasemdir (0) |
|
Kreppuferð eða ekki
|
11. nóvember 2008
|
|
|
|
|
|
Við Njörður erum að fara eftir tvo daga til Sevilla. Ekki beint það æskilegasta í kreppunni en afsökunin er að þetta er ferð með vinnunni sem var ákveðin í vor, búið að greiða fyrir og við hefðum ekki getað fengið nema 50% endurgreitt.
Þannig að í stíl við what-the-fuck uppeldisstefnu heimilisins þá höldum við á vit suðrænna landa á fimmtudagsmorguninn.
Get ekki sagt annað en ég hlakki til. Njörður ætlar ekki að taka skólabækurnar með og það er krepputalsbann á hópnum. Engar þunglyndislegar fréttaforsíður, ekkert IMF tal, bara sól og falleg borg.
Við ætlum að taka þessa fimm daga á nískunni. Láta gjaldeyrinn duga og það verður helst smurt í tupperware box áður en við leggjum af stað. Síðan sé ég okkur í draumi að sitja á dómkirkjutröppunum með kók í dós og flatköku með hangikjöti að njóta friðsins.
Veðurspáin fyrir dagana okkar úti...Ekki slæmt
|
 |
|
Athugasemdir (4) |
|
Dýrðardagur
|
5. nóvember 2008
|
Að halda dampinum
|
27. október 2008
|
Hef ekki haft neinn áhuga á að blogga þennan mánuðinn. Það eru allir að tala um sama hlutinn og ég er alveg kominn með upp í kok á umræðuefninu. Ákvað því að sleppa því að skrifa frekar en að skrifa um ástandið.
Tala því frekar um félagann minn sem ég hangi með alla daga.
Dagmar gerði mig stolta á föstudaginn. Sterkasta fyrirmynd barna er foreldri að sama kyni og ég áttaði mig heldur betur á því hvað þau taka vel eftir.
Við Dagmar brugðum okkur í Góða Hirðinn til að skoða og sérstaklega til að kaupa barnabækur. Kosta 50 kr. stykkið þar og frábært að geta fengið 10 "nýjar" bækur fyrir fimmhundruð kall. Að sjálfsögðu er leikfangahornið skoðað í leiðinni og yfirleitt endum við á að kaupa örlítið af dóti og púsl í leiðinni.
Það sem varð til að dóttirinn gerði mömmuna stolta var að hún sigldi fram hjá öllum barbie dúkkunum, koppunum og böngsunum og tók upp glæran plastpoka fullan af leikfangaverkfærum: borvél, skrúfjárn, naglbít o.fl...Leit svo á mig og sagði "Hey, má ég fá þetta til að fara í mömmó heima?".
Mömmó leikurinn snýst auðvitað um að gera eins og mamma ... Það var því mikið leikið sér með borvélina um helgina að gera við öll borð og stóla í húsinu...alveg eins og mamma gerir ...
|
|
Athugasemdir (1) |
|
|
|
